Ik heb vandaag zo hoog gevlogen

Zondagmiddag 24 januari, Roermond Kunde now wèr dialekt praote astebleef vroeg Miep, de oudste deelneemster van de workshop in de ECI Cultuurfabriek mij toen de workshop klaar was. Eerder was ik in een pauze met deze dame-van-hoge-leeftijd op zoek gegaan naar een toilet, zodat ze niet nogmaals die hoge trap op en af moest. Niet…

Een verlaten dorp

In de ochtend is de lucht helder en blauw Daarna schijnt de zon tussen de bergen over het dorp De zon komt op, komt op, komt op, totdat hij helemaal boven is Er groeit gras het is een verlaten dorp Mákbule Muş – Aksoy Elke donderdag starten we in het GedichtenAtelier Turkuaz met de dikke…

Een kasteel op vijf pijlers

Ik begrijp het niet, hoe kan een kasteel gebouwd zijn als een sonnet, zegt Robin in de les. Ik heb net aan 4 Havo beelden laten zien van het Castel del Monte dat in 1240 gebouwd is naar analogie van het allereerste sonnet dat een aantal jaren eerder geschreven is. We zijn in het rijk…

Sorry, Trees, ik héb niets om voor te lezen

“Wil jij nu dan je tekst voorlezen?,” vraag ik terwijl ik opkijk naar de deelnemer aan het andere eind van de tafel. Voor me ligt mijn telefoon; om de tijd in de gaten te houden, en om af en toe een didactische timer in te stellen. Blijkbaar heb ik de home-knop geraakt, en Siri schettert…

Tellen in het Turks

Jij was drie weken geleden boos op mij, weet je dat nog? vraag ik aan N. Ja, zegt ze. Spreken is lastig voor haar. Weet je nog waarom dat was?, vraag ik. Ja, zegt ze. N. wilde in het begin helemaal niet mee naar het Gedichtenatelier. Hoewel haar Nederlands prima is was ze bang dat…

Ik wil het niet zien

Ik wil het niet zien, maar het moet is de titel van de traagste film die ik tot zover ooit zag. Hij gaat over het werk van de schilder Co Westerik en is geschoten op 35 mm film. Producent René Mendel van het Amsterdamse bedrijf Interakt stelde de vier dikke rollen film beschikbaar voor een…

Mijn jas blijft alvast achter

De deur naar de activiteitenruimte staat open als ik de gang van de woongroep Turkuaz doorloop. Ik glip naar binnen, en zie alle beloofde materialen liggen in een kamer die klaar is voor de start. Mijn jas blijft alvast achter. In  de eetkamer is nog niet iedereen zover. Na een snelle groet richting keuken loop…

In een vrachtwagen tussen de meloenen

Ik schuif aan op de stoel naast de rolstoel van mevrouw. Ze herkent me en begroet me met een hartelijke glimlach. Of ik een gedicht voor haar mag lezen, vraag ik, en spring met een grote plons in het diepe. Koud twee weken doe ik dagelijks mijn Turkse les op Duolingo. In de tweetalige poëziebundel…

Sammie en de lift

Sammie woont in het CoornhertCentrum. Met zijn vier poten, wit en zwart gevlekte vacht en ruim twintig centimeter schofthoogte is hij een vertrouwde bewoner. Als ik aankom op donderdagochtend en rechtstreeks met de lift naar de derde etage wil voor het Gedichtenatelier op de afdeling Turkuaz staat Sammie op de lift te wachten. Ik druk…

Als het hart van de tijd

De zeer oude zingt heet het gedicht waar de regel uit de titel in staat. Enkele regels eerder passeert een van  de bekendste regels uit de Nederlandse poëzie. Lucebert is voor veel mensen bekend van vijf woorden: alles van waarde is weerloos. Door die vijf woorden uit context te halen verschuift de betekenis. Hier staat…